เป็นเพลงที่โดนดีจริงๆ ต้องขอยอมรับ แต่วันนี้ ผมไม่ได้มาบอก หรือโฆษณาเพลงแต่อย่างใด

ช่วงนี้มาแต่เรื่องซีเรียส เพราะเป็นคนจริงจัง นอนจริงจัง นอนทีก็ยาว กินจริงจัง ไม่กินเล่น แต่พอทำงานละมันจริงจังกับเรื่องพวกนี้ไม่ได้ เลยจะลง 555 มะจ้าย

จะมาบอกว่าสิ่งที่ดูเหมือนว่าจะรู้จักมันดีที่สุด และรู้จักมันน้อยที่สุด ก็คือ ใจ ของผมเอง

มันมากกว่าอวัยวะที่ทำหน้าที่สูบฉีดเลือดไปทั่วร่างกาย ที่อยู่ซีกซ้ายเยื้องจากปอดลงมานิดหน่อย แต่มันเป็นสิ่งที่เรียกว่า "จิตใจ"

ถ้าเพลงที่พูดถึงตอนต้น เป็นเพลงที่พูดถึงอวัยวะดังกล่าว ก็คงบอกได้ว่าเพลงนี้เหมาะสำหรับผู้ป่วยโรคหัวใจแน่ๆ จริงมะ

เอ้ากลับเข้าเรื่องๆ ที่บอกว่าสิ่งที่ผมรู้จักดี คือใจ เพราะว่ามันอยู่กับผม มันเป็นตัวผม แต่ผมรู้จักมันน้อย เพราะผมไมรู้ว่ามันอยู่จตรงไหน เป็นยังไง คาดเเดาความแน่นอนของมันไม่ค่อยได้เท่าไหร่

มันหลอกลวงได้อย่างร้ายกาจเลยจริงๆ เมื่อก่อนผมคิดว่าผมเป็นคนใจเย็น เป็นคนเข้าใจคน แต่เมื่อเวลาผ่านไป สิ่งที่ผมบอกตัวเอง บอกคนอื่น มันไม่ใช่

ผมใจร้อน (มาก) เอาแต่ใจ (แล้วจะเข้าใจคนอื่นเรอะ??) ชอบเอาชนะ แถมไม่ยอมรับความจริง เพราะโกหกตัวเองมายี่สิบกว่าปี เอาเท่าที่จำความได้ ใจผมมันขี้โอ่จริงๆว่า ผมรู้จักตัวเองดี เลยไม่พยายามประเมินแล้วปรับปรุงตัวเอง

สิ่งที่น่าค้นหากลับไม่ใช่สิ่งอื่นใดไกลตัวเลย แต่มันเป็นตัวผมเอง ที่ผมรู้จักมันน้อยเหลือเกิน ผมรู้จักตัวผม เฉพาะทางกายภาพ แต่ทางด้านอื่นกลับน้อยจริงๆ เพราะมันโกหกผม แล้วยังไม่รู้เลยว่ามันโกหกผมอยู่

หัวเรื่องครั้งนี้ ดูเหมือนจะไร้เป้าหมายไปหน่อย แต่ผมเห็นด้วยกับเพลงทะเลใจ ที่บอกว่า "หาหัวใจให้เจอก็เป็นสุข" จริงๆ

เพราะสิ่งที่ยากพอดูในแต่ละวันก็คือ การชันสูตรใจ และสิ่งที่มันบอกในแต่ละขณะของชีวิตผมนั่นเอง

ใครอ่านไม่เข้าใจก็ผ่านไปละกัน ผมเองยังไม่เข้าใจเลย สงสัยง่วงจัด เหนื่อย 555