เข้าที่พักเก็บของพักหย่อนใจ ห้าโมงใกล้ป้าไล่ไปหาของ
มากินแก้หิวหายสบายท้อง เลยต้องย่องตามเจ๊เป็นเพื่อนกัน
เดินออกมาเห็นคนเดินพลุกพล่าน จักรยานและรถเครื่องวิ่งหุนหัน
ทำทางขึ้นตรงฟุตบาทยิ่งแข่งกัน ไอ้ตัวฉันเกือบโดนแมง’ไซชน
ทางที่นี่เขาทำแสนประหลาด ที่ฟุตบาทมีรถจอดให้ฉงน
จักรยานมอเตอร์ไซค์และฝูงชน ดูสับสนปะปนกันวุ่นวาย
เราก็มองมองไปเห็นมันแปลก ยืนตรงแยกหยึบกล้องขึ้นส่องฉาย
ไม่ทันดูว่าทางอันตราย เกือบได้อายเจ็บกายที่ข้างทาง
มองขึ้นบนเห็นเสาไฟดูเก่าแก่ ขาดดูแลแน่แท้ไม่สะสาง
สนิทเขรอะเกรอะกรังทั้งตู้ตาง หม้อแปลงปางใหม่สุดดุจขุดเจอ
แล้วเจ๊ก็ไปซื้อก๋วยเตี๋ยวให้ บอกว่าใช่ร้านนี้กินแล้วเหวอ
อร่อยแท้แน่เชียวนะน้องเออ รับรองเธอต้องขอต่ออีกชาม
เสร็จแล้วเดินกลับขึ้นไปคอนโด เปิดหม้อโตหนักอึ้งด้วยคำถาม
ทำไมมันขาวล้วนดูชวนจาม มีควันลามลอยฟุ้งกรุ่นกรุ่นไป
แต่กลิ่นหอมดอมดมน่ากินดี เห็นแต่มีเส้นเยอะเครื่องอยู่ไหน
แถมน้ำแกงมันเยิ้มน่าตกใจ นี่อะไรน้ำมันหกตกน้ำแกง??
กินกินไปก็อร่อยไม่น้อยเลย ต้องเสวยเพิ่มต่อไม่มีแหยง
ปากมันแผล่บเหมือนซัดชามน้ำแกง ได้เสริมแรงด้วยก๋วยเตี๋ยวมันชามโต
เสร็จแล้วไปนั่งพักดูทีวี อะไรนี่ตูนั่งดูละเซ็งโจ๋
มีแต่จีนล้วนล้วนไม่ได้โชว์ มานั่งโง่ข้างหน้าจอทีวี
ทนไม่ไหวเลยขอไปเดินเล่น ตอนยามเย็นพลบค่ำชมแสงสี
แต่เจ๊ห้ามปรามไว้ด้วยไมตรี เราเด็กดีเลยนั่งกลิ้งอยู่ริมจอ
ซักสี่ทุ่มก็ไปจะอาบน้ำ น้ำร้อนตามจึงอาบได้ไม่มีหงอ
กลัวอากาศเย็นเย็นหนาวถึงคอ ถ้าไม่รอแน่ชัวร์ตัวหวัดกิน
เปิดเครื่องทำน้ำร้อนด้วยใจเต้น ไม่เคยเห็นเครื่องแก๊ซรุ่นยุคหิน
เครื่องเก่าแก่สิบเอ็ดปีไม่เคยชิน ต้องโดดดิ้นโดนลวกไปหลายที
เสร็จก็เข้าที่นอนพักผ่อนกาย ให้หย่อนคลายหายเมื่อยแล้วพรุ่งนี้
จะเก็บรุปให้สมสใจซักที จบวันนี้ด้วยพักผ่อนนอนหลับแล
------------------------------จบหนึ่งวัน------------------------------
